زني که پروانه بود و 738 روز در زمين زندگي نکرد!
پروانه، نامي است که از 30 سال پيش، زماني که جوليا لورن هيل يک دختربچه شش ساله بود، براي خود انتخاب کرده است. در آن روز، وقتي که هيل به همراه خانواده خويش مشغول پياده روي و گشت و گذار در طبيعت بودند، ناگهان يک پروانه روي انگشتانش نشست و در تمام مدت روز از آنجا تکان نخورد
![]()
اين
حادثه کوچک، اما به قدري براي آن دختربچه شش ساله شگفت آور و پر رمز و راز بود که
سبب گرديد از آن پس، مسير زندگيش را تغيير داده و به يک سلحشور و فعال محيط زيستي
بدل شود. کاري که بعد از سه دهه هنوز دارد انجام مي دهد و نه تنها سبب شده تا
بسياري از مردم دنيا او و خدماتش را دنبال کرده و ارج نهند، بلکه آن پروانه کوچک
را هم براي هميشه در تاريخ محيط زيست جهان، جاودان ساخت.
27 آذر مصادف است با سالگرد روزي که يازده سال پيش در 18
دسامبر 1999، پروانه پروانه توانست سرانجام طبيعت ستيزان آمريکايي را که قصد
داشتند تا رويشگاه بلندترين و تنومندترين درخت دنيا ، موسوم به سرخ چوب غول پيکر
را در جنگل هومبولت ايالت کاليفرنيا نابود کنند، از تصميم خود بازداشته و تضمين
دهند که هرگز به اين درختان زيبا و يگانه آسيبي نخواهد رساند.
مي دانيد
چگونه پروانه موفق به چنين کاري شد؟
او 738 روز
را در بالاي يکي از همان درخت ها – که اينک به آن لونا مي گويند، سپري کرد!
باورتان ميشود؟ يک دختر 25 ساله از 10 دسامبر 1997 تا 18 دسامبر 1999 را در در ارتفاع 55 متري از زمين و بر روي يک درخت زندگي کرد و تا تضمين نگرفت، از آن درخت پايين نيامد تا به همه ثابت کند، او پيامبر خود را يافته است و مي داند که رسالتش در اين دنيا چيست؟
گفتني آن که خانم هيل، اينک به عنوان يک فعال محيط زيستي
شناخته شده در جهان، اقدام هاي بازدارنده خود را فقط محدود به داخل آمريکا نکرده و
براي نجات طبيعت کره زمين، فعاليت هاي خويش را همچنان ادامه داده و گسترش مي دهد
که مي توانيد براي آگاهي از جزييات اين برنامه ها و فعاليت ها، به ويژه اثرگذاري
اش بر روي رهبران برخي از کشورهاي آمريکاي لاتين به صفحه مربوط به او در ويکي
پديا مراجعه کنيد.
خب، همه چيز را گفتم، جز پاسخ به پرسشي که در پيشاني اين يادداشت هنوز مي درخشد!
آيا پروانه هايي در ميان مان هست كه درياچه اروميه را نجات دهند؟
براستي كه مردم آذربايجان در اين چند سال اخير هم دلي و اتحاد شان را به رخ سايرين كشيده اند.و با كمك خدا و همت و هم دليمان براي فرزندانمان باعث افتخار خواهيم شد و درياچه را نجات خواهيم داد
اگر دریاچه ارومیه خشک شود میسپارم که بر سنگ مزارم تاریخ نزنند؛ تا آیندگان ندانند از بی عرضگانِ این برهه از تاریخ بوده ام